trouwen...

Vanavond gaat het gebeuren. ... we gaan trouwen hahaha. Kwart voor 12 daar zijn jeeeeeehhaaaaaa!!!!!!

Licence aanvragen........

Wij al vroeg op pad.  Lars bleef nog slapen, was nog heel moe. Eerst koffie gedronken beneden bij Starbbucks. Toen op pad naar de gemeentelijk kantoor. Als je hier wil trouwen moet je een liscence aanvragen. Op de trap buiten wordt je al aangesproken met foldertjes over weddingchappels en hun arrangementen. En gefeliciteerd!!!! Raar!!! Binnen was het helemaal niet druk. Zoals stond in de boeken... een heel vriendelijke mevrouw hielp ons. Even later met een grote witte envelop terug naar het hotel. Opgewekt.... Leuk!

naar mijn collega's gestuurd...

Hallo lieve hardwerkende mensjes,

Is bij jullie alweer de onrust een beetje uit de lucht na al de commotie van banen verliezen? Moest veel aan jullie denken!

I wilde even een korte opsomming maken zodat jullie een klein beetje op de hoogte zijn... Ik loop achter met berichtjes beantwoorden. En niet omdat ik niet veel meer kan, maar omdat ik zoveel wil. Het is, zoals altijd, hihi, druk in mijn kop met dingen regelen en afhandelen. Dat kan van alles zijn... Papierwerk bijwerken dat alles klopt, adressenlijsten up-daten, gekke thuisdingetje die je mannen dus echt niet kunt laten doen (zoals een nieuwe fotomuur in zwart wit voor in de keuken...) Verder ook veel met foto’s ordenen voor Lars voor later. Huisje gezellig houden gaat nog heel goed en vind ik fijn. Alleen de tuin is bagger, maar ik probeer daar door heen te kijken. Heb net de tweede Mindfulness training achter de rug en dat helpt wel op sommige vlakken. Vooral ‘mild en vriendelijk’ met alles en iedereen te zijn, maar óók jezelf!! Ik ben er over te spreken en wil er zeker meer over weten en lezen. Verder schrijf ik veel, veel Bloggen (ik heb er 3) en foto’s maken en bewerken... Heerlijk om te doen. Ook al spullen verder uitzoeken en ‘wegdoen’ van de administratie van mijn pa, de inboedel staat grotendeels bij mijn broer. Hij weet nog niks van mijn ziek zijn... Het enige wat rest wat pa betreft is zijn as gaan uitstrooien over de Noordzee. Dat wilde hij heel graag... Ik mis mijn pa elke dag nog, had niet gedacht dat het zo moeilijk zou zijn...

Wat de behandeling betreft, dat loopt allemaal soepel. Ze zijn allemaal super lief voor me en laten me voelen als een BNer. Geen nummertje huppeldepup! De begeleiding die je krijgt is perfect en je kunt bij iedereen aankloppen of bellen. De sociale dienst begeleid in meer praktische zaken. Maar weet alles over alles!! En een Palliatieve zorg team, die je volledig begeleid naar het einde toe, in samenwerking met de oncoloog. Ook zij volgt mij strikt op, ik mag om de twee weken naar haar gaan. Tot nu toe herstellen de bloedplaatje zich heel goed en dat ik weer de volgende chemo kan krijgen. Sommige mensen (meestal ouderen natuurlijk) kunnen na het bloedonderzoek meteen naar huis. “Geen chemo vandaag”zeggen ze dan doodleuk. De bijwerkingen vind ik in vergelijking met de eerste keer minder heftig. Dat komt doordat ze het verspreiden en niet boembats alles in één keer. Een sessie is 3 weken en dan een week rust. Zit nu in de tweede sessie. Na de derde gaan ze scans nemen en kijken of de behandeling iets doet... Dat gaat heel spannend worden. Het zal moeten uitwijzen of verder chemo wenselijk is. En in hoeverre ‘t lichaam achteruit gaat daarna..... Wij zijn tot nu toe heel tevreden, want toen we het te horen kregen op 12 februari dachten we dat het veel sneller zou gaan... De prognose was gewoon erg slecht. Een week later hebben we gewoon doodleuk besloten dat we met zijn drietjes een bijzondere reis gaan maken samen, wellicht de laatste. Samen zoveel mogelijk genieten!! Vrijdag vertrekken we al... we beginnen met 3 dagen Las Vegas. Daarna rijden we die prachtige robuuste landschappen door, verschillende National parks. En gewoon op zo’n Amerikaanse snelweg rijden lijkt me het einde. We hebben een kei toffe grote bak gehuurd, vonden de mannen wel stoer... We eindigen in San Fransisco. Bij elkaar 2 weken. Supperrrr gaaaafff!!! We hebben er alledrie heel veel zin in! Het was trouwens ook gewoon een goed medicijn om naast dat andere ook iets te hebben om naar uit te kijken... Als ik thuiskom wil ik Lente! Kan dat geregeld worden?

Nou, dat is toch weer een lange geworden.....

Voor jullie allemaal heel veel liefs van Judy xxxxxxxxxx Take care

en nog even...... bedankt voor alle kaartjes, berichtjes, appjes, maar ook ‘thoughts’..........

25 maart

Hoop doet leven... een paar weekjes nog maar geleden dacht ik dat ik nooit meer lekkere spulletjes, make-upjes en vooral anti-rimpelcreme zou hoeven kopen. Dat dat toch geen zin meer had.... Ook geen kleding meer.... Nou ben ik vandaag lekker wezen shoppen in Lommel... van alles gekocht...4 kledingstukken voor op vakantie. 3 nieuwe mutsjes. Waterproof mascara. Eyeliner. Camouflgestickje. ALWEER een lippenstift ( ach what the hell). Rouge. Heerlijk die Catrice en Essense spulletjes. Geen geld en goede kwaliteit.  Ik voel me er helemaal blij mee. Thuis gekomen een curry gekookt. En effe vanuit de keuken geskypt met mom. 'S avonds bij marco en de openhaard op de bank. Lekker plekje!!!! Ga ik maar es vaker zitten.

Van Marshia

Zo blij mee!!! Wat een eer dat ik zo'n pracht cadeau krijg.... en juist van haar. Doet me goed.

Van Geert en Anja

Chemo 5.

Zit er weer klaar voor. Kom maar op! De bloeduitslagen zagen er prima uit.

heel hard huilen...

Heel hard moeten huilen bij Mindfulness. Bij de geleide meditatie.  Kwam veel verdriet los... daarna leek 't wel wat lucht te geven... het had te maken met troosten van het kleine meisje in mij.... Thuis was ik zo moe ( en dan ook erg prikkelbaar) dat ik wilde slapen. Lekker warm onder de dons. Hopelijk ben ik straks weer productief. ...

Weer die knagende pijntjes in de botten van mijn benen, ruggenwervel en bekken. Maar geen probleem. Ik heb weer van alles gedaan. Onderandere ook een ouwe meneer van z'n spiksplinternieuwe fiets afgereden.... had gelukkig alleen wat lak er vanaf. 

Woensdag

Bij Liz geweest in de salon. Ten eerste om mijn haar te laten knippen. Het valt zo mee met uitvallen dat ik het toch maar laat knippen. Zag er niet eens zo slecht uit. .. Ook heeft ze mijn nieuwe pruik bijgeknipt. Heel klein beetje uitgedund. Ook dat was een verbetering maar ik ben er nog steeds niet weg van... kutding!

feestje???

Vannacht is er iets misgegaan... blijkbaar heb ik in mijn eentje een feestje gebouwd. Marco vond 's morgens 3 lege glazen en een lege fles Amaretto en een strip met slaasppillen . Ook de bank en de vloer zaten onder en moesten de kussens worden gewassen. Ook heeft hij Lars gesmsd om wakker te worden omdat hij vermoedde dat ik er niet op tijd  uit zou zijn.... hij had gelijk... wat erg!!!!!!!!!! Ik weet er niks meer van. Alleen dat ik niet in slaap kon vallen, lang wakker lag te piekeren, malen en afzien. En dat ik toen naar beneden ben gegaan... weet alleen dat ik me heel erg triest voelde en dat ik dat gevoel wilde ontlopen....

Vrijdag

Dag lekker thuis. Voel me net 100% maar goed genoeg om van alles te doen. Ook de boven. Lars kamer. Zijn bed verschoond.
Heb vandaag zonder mutsje rondgelopen. Fijner. Volgens mij kan het nog wel... lars vond het ook wel oke. Ziet er goed uit mam zei die. Hij was weer zooooo lief vandaag

Belastingaangifte van pa Donderdag in tilburg.

Alweer een ding van mijn lijstje kunnen schrappen. In Tilburg bij de Beer belastingaangifte gaan doen. Hij doet al ruim 25 jaar de belastingzaken van pa. En hij wist dan ook heel veel over ps. Wat me verbaasde want hij heeft natuurlijk heel veel klanten. .. Hans de Beer zei "sommige mensen hebben nu eenmaal een streepje voor" Het was fijn dat hij wist over wie ik het had want ik vond het ook wel moeilijk om te doen. Het is alweer een stukje afsluiten van pa. En nog steeds heb ik er moeite mee. Had ik maar, had ik maar, had ik maar... ik krijg het maar niet uit mijn kop.

Zo. Nu ga ik even plat. Ben zo moe.... heb even goed voor lars en zijn hongerige buik gezorgd. Schat!!! Straks er weer tegenaan!

zondag

Net terug van Mindfulness... Het was weer goed. Alleen de meditatie, scan van je lichaam, vond ik veel te lang duren. Werd onrustig en mijn gedachten dwaalden steeds af. Vooral naar dingen die ik allemaal nog wil doen... Vooral nog veel aan mijn herinnering en foto's werken...
Oh ja, wat ik eigenlijk wilde vertellen.... M had de ramen gezeemd aan de voorkant!!! Dat is nou fijn! Schatje!!!

Zaterdag

Voelde me goed vandaag.  Geen pijntjes. Mijn haar wat korter geknipt. Het is er nog maar wel dun... Maar ik ga het er niet zelf afhalen zoals veel vrouwen doen.  Ik kan dat niet. Moet de natuur maar doen. We zijn met zijn tweeën naar Lommel geweest en ik voelde me niet eens erg onzeker over mijn mutsje... verbaast me eigenlijk...

Vanmorgen heb ik de email van G. beantwoord.  Vrij uitgebreid. En 'smiddags kreeg ik een ontzettend mooi en warm bericht terug. Ook uitgebreid. Moest er van huilen. Weer. Die man weet me altijd zo te raken, niet normaal!!! En nu heeft hij zelfs de term ' vrienden' gebruikt. Iets wat ik al heel lang voel bij/voor hem. Het is fijn om dat woordelijk te kunnen zien. Net alsof het dan wel echt is en niet zomaar een gevoel of een hoop... waardevol... voor mij...

Genieten van homesweethome. Kachel. Verse groentesoep. Mannen op de bank. Even op matras mediteren met Oprah en ....... met zon typisch Indiaas accent. Mooi.  Tja... Das weer wat nieuws waar ik van de week toevallig op was gestuit. Een meditatie van 21 dagen. Heel fijn om naar te luisteren...

3 maart... geschreven naar Dianne

hey Dianne,
het gaat eigenlijk wel heel goed. Je ziet nog niks aan me en ik ben heel druk in de weer met van alles en nog wat. Veel te veel te doen, geen tijd om eraan toe te geven. Van de chemo heb ik niet heel veel last, tot nu toe. Ik voel me nog heel sterk. Ze doen het nu ook in een kleinere dosis, omdat het doel nu anders is... Niet meer genezen maar stabiliseren... Ik ben bezig met een cursus Mindfulness en dat bevalt me heel goed... En ook volop bezig met een rondreis plannen van 2 weken door de USA... Onze laatste reis samen... We gaan er wat van maken!!! Ik ben vooral benieuwd naar de overweldigende natuur... Jullie houden ook zo van natuur he? Oh ja, verder ben ik heel veel bezig met schrijven en dingen vastleggen.......... Ik wil niet in een keer verdwijnen en klaar.....Soooooo!!! das een flink bericht geworden, hihi, Lief dat je meeleeft.
liefs en groetjes van Judy xxx
D'r zit alweer knop in jullie Seringenboom. Hoopvol.

Vermoeiend

Zeer vermoeiende dag. Weinig leuks... alleen maar energievretende dingen. Kon het soms gewoon echt niet meer overzien. Dr is zoveel.... gekkenhuis in mijn hoofd...

Bah. Helemaal niet blij met mijn nieuwe pruik... kutzooi!

Mailtje van mark

Wordt ik dan weer zo verdrietig van he.

Meneertje fiets

De meneer die ik afgelopen vrijdag heb aangereden heeft gebeld en gezegd dat ik het kan vergeten. .. alles is in orde.... Geen schade... wat een opluchting en wat een lieve vent! Ga hem meteen een lief kaartje sturen .xxx

Column Joyce: Pink Ribbon Blog

Column Joyce: Chemische reactie | Pink Ribbon Blog: Wikipedia trakteert mij deze dag op het volgende �tekstuele “cadeau”: �“Op het moment dat er uitzaaiingen zijn aangetroffen in botten, longen, lever, hersenen en in zeldzame gevallen eierstokken, is de pati�nt ongeneeslijk geworden. Dat betekent dat alle behandelingen het leven nog wel kunnen verlengen, maar de pati�nt zal niet meer genezen en uiteindelijk met of aan borstkanker komen te overlijden.”

gezien met mutsje...

Gisteravond de laatste van 8 lessen Mindfulness.... Het was weer fijn. En jammer dat het voorbij is... Ik had voor het eerst ''deze ronde' een hoofddoekje/mutsje op.... Voor mijn eigen wenproces en ook omdat het bovenop nu wel begint uit te dunnen... Het voelt meer vertrouwd dan de vorige keer, voelde me toen zoooo lelijk... Nu zijn er belangrijkere dingen..... Zo lang mogelijk goed leven.....

Van Ollie in Curaçao      She found love!!!

zaterdag...

Volle dag. Naar Tilburg geweest. Mam en Ad. En daarna P. en ML.

Blaasontsteking, zere plekken in mijn mond, 's avonds keelpijn en niet zo lekker. Vroeg naar bedje toe.
Mijn haartje zitten nog goed vast. Weer een dag gewonnen!

Over drie weken gaan we al naar Amerika! !!!!! Zin in!!!!

Zo fijn om nog haar te hebben..... lekker onder de douche. Iedere keer niet wetend of het de laatste keer zal zijn dat ik mijn haar kan wassen...

Hele lieve brief van tante Nelly. Terugschrijven.!!

Wat een ......

Wachten bij Madena.... hoezo afspraak maken????? een uur moeten wachten....

woensdag... voel me goed. lekker bezig...

muts is gearriveerd... niet blij mee...

mama en Ad

Ruzie

Vette ruzie gehad gisteravond. Is weer zoveel gezegd. Lelijks. Wilde maar een ding om het niet meer te voelen, het verdriet. Alleen maar mezelf lenszuipen en een slaappil. Tegen onze afspraak in al in de badkamer een tablet gepakt...
Het bed gehaald, maar daarna weg. Mij weggedraaid van M. Saluut!!

's nachts om 4 uur klaarwakker. Naar beneden en op de comp...  veel wijn. Daarna nog even op de matras geslapen. Tot ik de vogeltjes buiten hoorde fluiten.

Chemo 3

Nonde ju! Weer een fucking stagaire om de porthacat aan te prikken.  Bieke geeft haar instructies... zelfs hoe ze een watje moet pakken om te ontsmetten. Heel het proces duurt een hele tijd. Uiteindelijk jank ik van de spanning. "Och sorry" zegt Bieke..."Kwist nie da ge zonne bang had..."

Vandaag kan ik niet veel velen. Voel me opgejaagd en onrustig. Zacht uitgedrukt...na heel de dag van alles doen, lig ik even in bed al M thuiskomt. Even later dendert hij de slaapkamer binnen en zegt geërgerd "is hier en bom ontploft?!" What the fuck man!!!!! Alleen omdat er in de overloop en stofzuiger ligt en beneden bij het raam de matras.....? Boos denk ik..."start getting used to it!!!" Over de zeik naar beneden om te koken..... sfeer is natuurlijk weer fuckt up. Na het eten en opruimen naar boven. Warm in mijn bedje met zo min mogelijk prikkels.  Voor de zoveelste keer vandaag overweeg ik een half slaaptabletje. Gewoon eventjes weg zijn. Ik doe het niet...

cadeautje!!!

Eindelijk naar Madena gebeld.... Afspraak gemaakt voor donderdag...

Telefoontje van mam.... zo moeilijk. Ze is er zo van uitgeblust.  

Was daarna heel de dag van slag...

lief berichtje

Lieve Judy, al sinds het telefoontje wat ik van Miki kreeg nu 3 weken geleden, zit jij in mijn gedachten...
En ik weet niet wat ik moet zeggen... zo verbijsterend was het nieuws.
En nu, welke woorden zijn op zijn plek, ik weet het niet. Ik wil je alleen laten weten dat ik veel aan jou en jullie denk. Hoorde deze week dat jullie van plan zijn om met Pasen naar Amerika te gaan met zijn drietjes.... leuk, fijn om dat nog te doen.

Als ik iets voor je kan doen wat je fijn zou vinden..... graag. Als ik iets voor jou voor je moeder kan doen....graag.

Ik wens je heel veel sterkte en kracht, ik hoop dat je ergens nog de kracht kunt vinden om te genieten van de tijd die je nog gegeven is en daar geloof ik ook wel in wat jou betreft....
Maar nogmaals als ik iets voor je kan doen.... dan hoop ik dat je het vraagt.

Hele dikke knuffel voor jou en de jouwe...

Rian

nog omdraaien...

Edel Maas... info opzoeken... meditatie...

Kom net van Lommel. Mindfulness, omgaan met verdriet en verlies.... 2 andere dames doen mee. Ik denk dat het goed is voor mezelf om dit te doen. Mezelf dit te gúnnen. Anders loop ik toch alsmaar doooooor te draven en sta ik nooit stil bij hoe ik me nu WERKELIJK voel...

weer een goeie dag gehad. Voel me erg goed en heb nergens echt last van... Lekker bezig met van alles, vooral herinneringen met foto's en met Tripadvisor...

Boos geworden op M. dat hij commentaar had op mijn kapsel. Pfffff nog effe en das ook geen probleem meer!!!!

M. geboekt voor 3 nachten hotel in Las Vegas!!!

Annemarie en Brigitte kwamen samen op visite.... Het was heel fijn en inspirerend. Door hen heb ik het idee dat ik goed en sterk bezig ben met mijn proces. Ik voel kracht... En zij zien dat blijkbaar ook. Ik hou van hun beide, zoals ik hou van veel mensen.....

Zoveel te doen. Weet niet wat eerst...

terug geschreven...

aaah man, you make my day!!!!
Ik hou je op de hoogte.... Ben zooooooooo blij met je reactie xxxxxxxxxxxxxxxxxxx
Succes met je lezingen Viktor, je KUNT het... Voor velen ben jij bijzonder. Vergeet dat niet!
liefs Judy X

antwoord van Viktor.....aaaaaahhhhhhhhh.... blij!!!!!

Hey Judy, Wat een ongelooflijk naar en triest bericht. En ik zal je NOOIT wegklikken!

Vraag: hoe voel je je lichamelijk? Pijn? Is het uit te houden?

Een boek schrijven... Heb je al een begin gemaakt? Staat er iets op papier, al is het maar een idee of een 'schets'? Ik weet natuurlijk niet of je voldoende energie zou kunnen opbrengen, maar het is wel een heel interessant uitgangspunt: geflirt met de dood en nu komt het dichtbij. Ik denk aan thema's als 'rust', 'verlangen', 'angst', 'nog zoveel te doen'.

Ik ben op dit moment onderweg voor lezingen, zondagavond ga ik weer naar huis. Als je wilst, als je kunt: hou me op de hoogte.

Hartelijke groet!!!! Viktor

22:14

Viktor geschreven...op facebook.....

hee lieve Viktor,
Hoe gaat het met je?
Ik heb lang getwijfeld of ik je wel zou schrijven maar het is sterker dan mezelf.... Ik kan me voorstellen dat je misschien helemaal niet zit te wachten op dramaverhalen van "fans" en zielsverwanten.... In dat geval; klik me gerust weg

Okee, je bent er nog....... Vorig jaar september las ik jouw boek en was jij voor mij de doorslag om hulp te vragen... Maar nu heb ik te horen gekregen dat de kanker van 2 jaar geleden is uitgezaaid en dat ik niet nog eeuwig heb.... Ik ben als een bezetene bezig om dingen op te schrijven, zo bang dat alles gewoon vergaat, samen met mij. Had zoooo graag nog een boek willen schrijven en mensen RAKEN zoals jij dat deed............ Meer dan een persoonlijke blog zal het wel niet meer worden... Jammer! De psych in het ziekenhuis, die weet van die eeuwige depressies, vroeg me iets treffends.... "hoe is dat voor jou; al heel je leven te hebben geflirt met de dood... en nu komt het zo dichtbij?"
Viktor, ik verwacht niks van je, wilde het gewoon even met je delen.
Met hele lieve warme groet, Judy X
Take care!

Mijn haar zit nog vast.....  voor hoelang nog?

plat...

Eergisteren bij chemo zat er een vrouw, nog niet eens zo oud... die zei dat ze het wel makkelijk vond,  "zo zonder borsten......" daar kan ik niet met mijn pet bij!!!!!! Gewoon plat, niks geen protheses, NADA. En dan zo`n muts op. Amaai amaai....

Pijnlijke mond en druk op de borst maar ontzettend zin in de dag.  Helemaal voor MIJ!!! Geen afspraak. ...zalig!!

druk dagje alweer

Vandaag druk dagje. Voel me nog heel goed. Naar Kim voor Lymfedrainage, Lars brengen en halen, orthodontist en naar het Consulaat in Antwerpen om een paspoort aan te vragen voor Lars. Hij had nu alleen een identiteitsbewijs. Dit natuurlijk in verband met USA.

Palliatieve zorg

Gesprek gehad met palliatieve zorg. Karen. Wat een fijn gesprek.

Ze heeft al heel veel antwoorden kunnen geven. Wat is het toch allemaal goed geregeld zeg. Zelfs een mogelijkheid waar we nog niks van wisten en wat een tussen oplossing zou zijn. Voor op het einde wanneer als het thuis niet meer zou gaan.  Daar hebben ze in bepaalde ziekenhuizen, Neerpelt ook, kamers die zijn gericht op comfort in de laatste stadium.  Tot op het laatst zal ik begeleid worden door Dr. Geboers. Fijn idee. Die is goed en grondig. Vergeet niks. Chapeau!!!
Ook Lars besproken met haar en hoe we het best met dit alles om moeten gaan. Volgens haar doen we het goed. Volgende week krijgen we van Karen brochures en informatie over van alles. Fijn.

Chemo 2

Chemo nr 2....Dit zijn ze er nu aan het ingooien...

Maandag

Papa's wierrookjes opbranden......

MUTS!

net online een nieuw mutsje besteld. Zo'n wikkelding, in zandkleur. Is toch raar dat daar al "blij" van wordt.....

Zondag

Thuis. Het sneeuwt lichtjes. Wit buiten. Ik voel me gejaagd omdat ik nog zoveel wil doen vandaag. Lichamelijk voel ik me beter dan gisteren. Dit gaat wel. Zo mag het ook zijn in USA! Dan kan ik nog van alles genieten. Vandaag ook bezig geweest met het uitstippelen van de reis.  Leuk hoor!!! Het gaat een prachtreis worden!

Marco jarig...

verwoord door Tienco...

Elke dag een lach!: Wat doet de wetenschap van de draak met ons? Eerst denk je dat de wereld aan het vergaan is, wat is er nog erger dan borstkanker? Dat is borstkanker met uitzaaiingen. Ook dat verhaal is op ons pad gekomen. Hierdoor werden we opgezadeld met de termen 'ONGENEESLIJK' en 'PALLIATIEF'. Heftig is dat, erg heftig. Je kunt niet nadenken over de toekomst, wat is toekomst eigenlijk. De dag van morgen, de dag van
overmorgen, hoe ver kun je kijken en zeggen dat het toekomst is?

Vrijdag

'S morgens al druk op mijn borst. Benauwd achtig. Stressachtig... beetje eng. Als ik dat nu al voel.... ruggengraat ook een zeurende pijn... maar zin in de dag!

Heel de dag niet goed gevoeld... en tussendoor erg verdrietig.
Marco kwam ook verdrietig en boos thuis. Had een niet fijn gesprek gehad op het werk over zorgverlof.... Dat hij dan 70% ontvangt... Was hij niet mee eens... 

Het is nu avond en ik voel me niet zo lekker.  Pijn in botten en nek... ook gewoon moe!!!!  Vroeg naar bedje?

haarstyliste Liz...

Liz afgebeld. Het idee dat ik vandaag voor het allerlaatst mijn haar laat knippen vind ik niet te doen. Voor dat eventjes, 2 of 3 weken. ... is dit goed.... moet ook es en afspraak maken met Madena voor een pruik.... Pfffffff.

Met lars

20-2

Lekker aan het huismiepen. Toch fijn. Hoop zo dat ik het nog heel lang zelf kan doen! !!

Marco werken. Lars naar school. Het lijkt even of alles nog gewoon normaal is...... nog even genieten...

Het is net of ik het nu al voel stromen in mijn aderen. Beetje onprettig gevoel op de borst en in mijn hals.  Bij de luchtpijp. ..
Stroomt nog tot 11.50...

we mogen!!

We hebben ons' probleempje' voorgelegd en er is contact geweest met dr. Geboers. Het was bespreekbaar: een vakantie over 5 weken naar Amerika. ... Mooi!!!!!!!!!!!!

chemo 1.....

Daghospitaal oncologie.

Daar gaan we weer.... Bieke, mijn favoriet van vorige keer, was er. Vond ik heel fijn!

Bloemen gebracht door de post

van Paul en Marie-Louise en de kids xxx

Flink gejankt en veel besproken... Ook de praktische zaken... Moeilijk.... Oneerlijk...
Marco thuis gebleven.

naar zee

Zondagdagochtend... besloten "we gaan naar zee". Lars wilde blijven liggen dus wij tweetjes. We hebben heel veel kunnen bespreken. We zitten met heel veel op dezelfde lijn. Fijn. Ondanks de zware kost hebben we toch genoten!

kijk, ik ben al een engeltje... (lamp boven hoofd...)

 

Zin in de dag!!

Marco is zo lief...hij is precies wat ik nodig heb.... we doen het samen goed.  En onze geweldige zoon ook. Veel lachen samen maar af en toe ook een klein traantje. ..

Ik heb het steeds zo koud......ijskoud.

zo raar..... gewoon doorgaan alsof ons leven samen niet op het einde loopt.  Wat moet je zeggen, wat moet je nog doen?...

Sad!

Feeling so sad.  Met alles wat ik aan het doen ben denk ik steeds "ah... dit kan weg... dat hebben we niet meer nodig. En binnenkort kan ik dit niet meer... het is gewoon zo klotig.......

Valentijn...

Precies een maand geleden dat ik de bobbel in mijn hals voelde... En nu al in een heel ander wereld... dat van zolang mogelijk goed leven met mijn 2 mannen...

in de wachtkamer van de oncoloog

12-2.        Allebei bang als hell!

verdict nr 2...

Dr. Geboers...... slechter als verwacht......




moet ik nog schrijven....

klaarmaken voor slecht nieuws.

11-2

scan hals en botscan

scan van de hals weer achter de rug.
net een inspuiting van die nucleaire spul. pas over twee uur terug zijn.  marco had het geweldig idee om gewoon lekker naar huis te gaan. fijn thuis koffie drinken. ...

11-2

zondag

Zolang we niet denken gaat het goed.  Maar nu, eind van de middag, begin ik toch wel weer angst te voelen... Marco ook, ik zie de zorg weer op zijn gezicht... En dat maakt mij ook bang want Marco is geen zeikerd...

mmmmmmm

lekker thuis met de mannen. En spelen met mijn nieuwste speeltje.  Zo blij met mijn nieuwe gsm...

Onderzoeken...

Bij 't secretariaat de paperassen gaan halen. Toevallig kwam dokter Geboers net uit haar kantoor en herkende me en wist precies waar ik voor kwam. En dat we volgende week de uitslagen gaan bespreken.... Raar idee, dat ze dat weet... Ben ik niet een nummertje? Is dat goed of slecht?

12.30 Labo, bloedprikken.

13.30 in de wachtkamer  in een uur een liter water drinken.
14.30 CT scan borst- en buikholte. Inspuiting van contrastvloeistof via arm. Ik werd op het einde helemaal onwel, dacht dat ik van mijn houtje zou gaan... Net of mijn bloed kookte...



16.00 Weer lekker thuis. Hier is het fijn. Op 't matras bij de kachel... moe...

 

Terwijl ik onder de scan lag stuurde Lars deze foto naar Marco's Whatsapp.

 Met de tekst 'look at the sky' 

Zooooooo lief!!!!!

Wachten... Liter water drinken en over een uur onder de scan...

Zwijgend in de auto naar 't ziekenhuis. Want wat moet je nog tegen elkaar zeggen. Alles lijkt gewoon een herhaling... Alleen weet je nu wat je te wachten staat......

Is toch gek dat ik ineens anders tegen die pijntjes aankijk die ik al maanden heb... Is het al die tijd WEL iets geweest??

We zijn nu met z'n drietjes thuis, Marco is niet gaan werken. Samen even genieten van elkaar. Is fijn. Hondje en poesje erbij... love....

Ik belde net mijn schoonmoeder van 86..... Maar ik durfe het niet te vertellen. Ze voelt zich nie goed en vanmiddag komt de dokter bij haar. Ach germ.

Mom heeft vannacht niet geslapen. Is niet eens naar bed gegaan. Erg!!!! Arme lieve moekie xxxx

Het is terug!

Zo onwerkelijk...... het is weer kanker...

Om 13.00 zelf naar dokter Cochet gebeld. Werd behoorlijk lang in de wacht gezet.....
Niet alle gegevens waren bekend maar het gaat wel om een kanker. Welk soort en of het borstkanker-gerelateerd is kon ze dus niet zeggen. Ik zei 'kanker is toch gewoon kanker'.... maar ze zei dat niet alle kankers hetzelfde worden behandeld. Er moeten nu onderzoeken plaats vinden, scans van hals, longen en buik. En een botscan...

Wachten...

Potverdomme!!! Zit al heel de dag in spanning. Wachtend op telefoon. Nu net (15.00) dr. Cochet maar zelf gebeld. Zegt de assistent dat ze er pas dinsdag weer is!!!!!!!!! Damn! Nog langer wachten in spanning en angst!!! Godverdomme!

*gebeld naar huisartsenpost. Dr van de Broek is er niet, dr Dillen wel. Kan straks tussen 5 en 6 bellen....

* gebeld naar Lab ziekenhuis. Weet ik ook wel dat ze niks mogen zeggen en waarschijnlijk niks weten.....

* Om 17.00 dokter Dillen gebeld, of er iets binnen was gekomen... Alleen dus de echo, niet de biopsie... Op de echo is iets te zien van een vergrote klier van 9 mm. Maar verder kon hij er niks over zeggen. Nu moet ik dus gewoon het weekend in met deze gek-makende angstgevoel........ Damn!!!

proberen om niet te denken...

VAN ALLES DOEN OM MAAR NIET TE DENKEN.........
Ik heb toen straks even zelf gebeld naar de huisarts (v.d. Broek) of zij al de uitslag had ontvangen... Niet... Dus nog even flink in spanning....

zooooo bang......

Zit eigenlijk gewoon te 'wachten' op een telefoontje dat ik voor de uitslag moet komen...

Bioptie

Vandaag zijn we voor een echo en biopsie naar Mol geweest. De reactie van de dokter was niet hoopgevend. Er zit duidelijk iets maar WAT moeten ze onderzoeken. Allebei jankend in de auto naar huis.

afscheid van mijn werk

Schrijnend... maar ik blijf sterk... al doet het zeer... voel me afgeschreven door de maatschappij...
Of is het een nieuw begin... pffffff! 

 

 

Gebeld naar assistent van Gynaecoloog om maar een afspraak te regelen voor bioptie en echo.

vrijdag

Bult is nog niet weg...  niet gebeld voor een afspraak voor bioptie... nog even gewoon doen.......... Bang......

controle gynaecoloog

Stond al een afspraak gepland met dr. Cochet voor controle van spiraaltje. Dat boeide me niet, heb gelijk verteld van de bult. Ze voelde. Was waarschijnlijk een opgezette klier maar de reden van zoiets zou van alles kunnen zijn. Ontsteking, of ik ziek ben geweest? Nee. Dan toch maar doorsturen voor een echo en biopsie. Ik schrok. Nee toch, niet weer. Ze schreef meteen de verwijzing maar ik gaf aan dat ik het nog even tot vrijdag aan zou kijken, misschien zou het vanzelf wel weggaan. Vrijdag moest ik dan maar bellen en de assistent zou dan een afspraak maken voor mij in 't ziekenhuis... de verwijsbrief kreeg ik al mee.  

Bobbel in mijn hals, net boven sleutelbeen...

Bobbel in mijn hals gevoeld........ Gelijk wetende dat het weer fout boel is.... Heb meteen met mijn gsm foto's gemaakt. Dat ik nog terug kan zien hoe ik was op die dag... Raar ik weet het...

daar gaan we weer...

nee he?

Damn Cancer... http://damncancerisback.blogspot.com/