fijne dag! Happy!

Fijne dag gehad. Marco was vrij. En de pijnpleister begon vanmiddag te werken. Zo hee! Tof! De scherpte is eraf!!
Weer en stuk geruimd in de garage... Marco is met een volle aanhanger naar de stort gereden. Heerlijk! Weg is weg!!!
Ik heb vandaag ook weer eens gekookt! Dat werd wel weer tijd! Marco heeft dat al heel wat keren op zich genomen omdat ik aan het eind van de dag helemaal lam in bed lag... Erg eigenlijk...lichtelijk schuldgevoel... Maar ik moet eerlijk zeggen, het eten smaakt me veel beter als hij kookt!!! Geniet er echt van! Terwijl als ik kook, eet ik maar heel weinig... 



Raar gevoel van iets te zijn vergeten... ik ben erachter.... rustweek van chemo scheelt 10 pillen. En 6 pijnstillerkes minder scheelt ook! 16 minder per dag is toch niet mis. Mijn niertjes zullen wel blij zijn.

opgeruimd staat netjes!

Zooooo fijn! Mama heeft me vandaag geholpen met opruimen, wegdoen van spullen. Die ik niet meer gebruik of nodig heb. Wat ruimt dat toch lekker op!!! ZAKKEN VOL!!!!!!!!! Heel haar wagentje volgeladen!!! Ach germ. Mam brengt het allemaal naar de Mill Hill in Tilburg. Dat is een jaarlijkse rommelmarkt waarvan de opbrengst gaat naar verschillende goede doelen in Afrika. Dat vind ik een heel fijn idee!!!!! Hoop zo dat iemand nog blij is met die dingetjes. Ik weet nog, dat toen ik/wij nog financieel wat krapjes zaten, ik ook zooo blij kon zijn met een leuk koopje van de rommies... Bedankt mam!!!!!!!

Mam is ook weer geweest. We hebben weer heel veel kunnen bespreken. Soms erg moeilijk .....
Ook heeft ze alweer mijn strijk weggewerkt! Terwijl ik er op een stoel bijzat in de keuken, te kletsen. Rare situatie natuurlijk maar het zij zo..... Mama is heel blij dat ze mij kan helpen en ik ben heel blij met haar hulp... Het heeft een hele tijd geduurd, maar mijn weerstand tegen hulp aanvaarden, is aan het slinken... Nooit gedacht!!

goed bezig

Veel gedaan aan de "uitvaart". Onder andere gedachtenisprentjes.  Ik noem da gewoon kaartjes, dat eerste klinkt zo beladen. Nog niks concreets, zoveel ideeën en niet kunnen kiezen...

voorgesprek

Vandaag een gesprek gehad met Yvonne Paas, de uitvaartverzorgster van de Dela. Zij kwam helemaal hier naartoe, naar Mol! Ik vond dat wel heel fijn want in iemands eigen omgeving en huis krijg je een veel beter beeld van iemand. Je thuis zegt veel over jezelf.
Het was heel fijn. Gek genoeg. Het is in goede handen. Zij gaat er ook alles aan doen om het straks ook zelf te doen. Desnoods komt ze terug van vakantie. hihihi, dát zal wel niet, zou ik ook niet willen... Vorig jaar was ik zo tevreden over haar begeleiding bij de afscheid van Pa, daarom ben ik zo blij dat zij het nu voor mij doet.
Kortom, het is weer een stap verder in het regel-gebeuren. Het is niet dat ik álles wil regisseren, maar aan sommige dingen hecht ik wel waarde. Dat moet op mijn manier. Erg he! Ach, je kunt het ook zo zien, alles wat al geregeld is hoeft niet meer te worden gedaan straks...
Ik heb het goed kunnen bespreken met haar. Wel jammer dat ze niet met andere verrassende oplossingen en ideeën kwam wat betreft gedenkkaartje of kist of andere dingetjes... ach, ik google nog even verder...
Ik heb nu wel een een beter beeld bij hoe 't eruit gaat zien. En dat voelt goed.

Friesland

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Boek van spacemams!

 

Wat een verrassing. Anne spacemams heeft een boek uitgebracht!! En mij gewoon een exemplaar toegestuurd!!! Lief! De meeste verhalen die erin staan ken ik van Anne's blog en ook van facebook. Maar wel heel leuk zo in boekvorm!!! Trots op haar!

(......maar ergens ook een klein steekje jaloezie, omdat dat iets is wat ik ook had willen doen.... een boek schrijven...........)

 

Rapport: ikke trots!!!

5 juni

Dit moet ik nog schrijven

Laatste bestemming pa. Bye bye dad...

Pa.....

stukje opgelucht... weer een stukje verder in de 'regeldingen' lijstje...
Ik heb een hotel geboekt aan zee. De Noordzee. Zijn laatste bestemmingswens... Volgende week woensdag en donderdag dan weer uitchecken...
Heb net (heel dapper) ook gebeld met de crematorium. Het was mijn bedoeling om de urn gewoon die ochtend te gaan ophalen... Vergat ik even dat die goede mensen ook wel wat anders te doen hebben... Godzijdank kon die meneer een uitzondering maken voor de dag ervoor. Dinsdag dus.... Pfiewww!!! Geregeld dus.... Mooi. Wat is hier toch veel denkwerk in gaan zitten. Hoe, waar, met wie... Hoort Mark er ook bij te zijn... Gevoel volgen....of verstand... wat had pa gewild??? Zo'n moeilijke keus. En het voelt zooo goed om nu eindelijk eens een stap daarin te hebben gezet. Nu nog maar hopen dat het de goede keus is geweest...... Pa, ik kom je halen, tot volgende week...

mee naar chemo

Lars was vandaag vrij en hij wilde wel mee naar de chemo.... Hij heeft het nooit gezien en ik vind het wel een goed idee dat hij er een beetje een beeld van krijgt. Het was gezellig en hij was kei lief voor me. 

En ik voelde me zo trots. 

MIJN KNAPPE LIEVE ZOON!!!! 

Alone in San Francisco

Een dagje alleen San Fransisco. De mannen gaan naar Alcatraz en een of andere sience iets. Zo ontzettend behoefte om mijn eigen ding te doen. In mijn eigen tempo en met niemand rekening hoeven houden.  Het was een zalige dag. Zoveel gezien en gedaan. De vrijheid, de zelfstandigheid, zelf keuzes maken. Gewoon op een bankje zitten en naar mensen kijken. Zo boeiend.  SF bruist van leven.  Van een lunch genoten gewoon lekker op een plein waar van alles te zien was. Daar stond ook een man te zingen en saxofoon te spelen... Dryfuss of zo. Thuis maar even googelen. Een liedje ontroerde me en daar zat ik dan... alleen te janken...  Ook hier ben ik niks bijzonders, onzichtbaar, er niet toe doend... Alleen... alles gaat gewoon door. Ik vraag me steeds af of er mensen zijn die, als ze mij met m'n hoofddoekje zien, dat koppelen aan kanker. Of ben ik de enige die echt kijkt naar de mens en verder denkt dan wat je ziet... D'r was een keer een blik van verstandhouding, een glimlach. Maar dat was van een Moslimvrouw.  Misschien denkt iedereen  dat ik dat ben. Gewoon Moslima. Er is geen een keer op deze reis iemand geweest die iets vroeg of zei daarover. Is dat desinteresse of gewoon niet durven. Het is natuurlijk ook niet netjes om dat rechtuit te vragen. Maar het is wel iets waar ik voortdurend mee bezig ben.... Al zeg ik daar ook tegen de mannen heel weinig over. Me steeds groot houden.

En dan me rot voelen omdat ik vind dat er geen rekening mee gehouden wordt... zij zeuren over moe zijn.... en dan denk ik...pffffff...ik ben degene die mag klagen!

Over drie weken gaan we al naar Amerika! !!!!! Zin in!!!!

Palliatieve zorg

Gesprek gehad met palliatieve zorg. Karen. Wat een fijn gesprek.

Ze heeft al heel veel antwoorden kunnen geven. Wat is het toch allemaal goed geregeld zeg. Zelfs een mogelijkheid waar we nog niks van wisten en wat een tussen oplossing zou zijn. Voor op het einde wanneer als het thuis niet meer zou gaan.  Daar hebben ze in bepaalde ziekenhuizen, Neerpelt ook, kamers die zijn gericht op comfort in de laatste stadium.  Tot op het laatst zal ik begeleid worden door Dr. Geboers. Fijn idee. Die is goed en grondig. Vergeet niks. Chapeau!!!
Ook Lars besproken met haar en hoe we het best met dit alles om moeten gaan. Volgens haar doen we het goed. Volgende week krijgen we van Karen brochures en informatie over van alles. Fijn.