Watte!!?

Dat slecht horen zo'n grote invloed heeft op communicatie is logisch maar godver wat is het vervelend!!!! Het heeft een flinke invloed op mijn gemoedstoestand! Wat is dat verschrikkelijk irritant wanneer je kleine signalen niet oppikt en constant wat zeg je moet zeggen!! Heel de communicatie is al niet makkelijk hier maar nu komt er nóg een aspect bij! Ik voel me gewoon afgesloten van het gebeuren om mij heen en merk ook ergernis bij huisgenoten. Wordt er zo niet leuker op...

maar wel fijn dat het gedaan is!!!

andere hulp...

Vandaag belde de mevrouw die onze nieuwe hulp gaat worden... O mijn god..... ze klonk precies zoals iemand die ik niet wil..... Mag ik niet zeggen, ik weet het... Maar verder ga ik er met een open vizier in....hihi... Komende dinsdag komt ze... Blijkbaar is het contract van de vorige (Sabine) niet verlengd. Wij denken omdat ze na een week zich al ziek meldde... Echt jammer! Ik hoop in ieder geval dat het niet aan mij ligt... dat ze het misschien zware kost vindt om elke week mij te zien... Maar ja, daar vul ik weer iets in voor een ander... ben ik zo goed in he!

What's the next step?

Morgen om 14.00 naar Dr. Huizing in Antwerpen.... Dan krijg ik te horen of ik dat erfelijke gen heb.....
Spannend, daar hangt weer zoveel aan vast. Als het die gen is dan. Dan wordt het de studie... In het andere geval....... moeten we gaan horen....
Waar ik 3 weken geleden op hoopte, toen de chemobehandeling werd stopgezet, dat ik me beter zou gaan voelen.... is niet uitgekomen...... What's the next step Doc?

dinsdag

3.30, maar opgestaan. De ibuprofen is duidelijk uitgewerkt. Mijn rug en nek en hoofd. Au!!! Kort van adem puf ik de trap af. Raar dat mijn gesteldheid zo sterk wisselt. Om 6.00 weer in bed gekropen. En toen moest Marco er alweer uit....

zondag

Jeetje, de pijn is erger dan gisteren. Ook het hoesten lijkt dieper.
10.00  De zon schijnt! We gaan es kijken wat voor moois deze dag brengt.

Zoveel in mijn kop, het loopt over.... een voortdurend gevoel van in paniek zijn, heel de dag door... Misschien verklaart dat mijn onrust... adrenaline??? Ready to run like hell!!!! But where to??

12 juli

Baal...... zoveel te doen maar mijn lijf en hoofd roepen dat ik moet gaan liggen. Vind ik niet leuk!!! Het is 14.00 en de zon schijnt buiten... Baal...

8 juli

Morgen naar dokter Geboers voor de uitslag van de scan en bloed onderzoeken of ik overmorgen chemo krijg. Het bloed zal wel goed zijn. Voel me vrij goed en niet te moe... Maar over de scan maak ik me wel een beetje zorgen. Nu weer zo'n druk in mijn hoofd en achter mijn oogbollen (hoe zeg je dat netjes?) Het is nu avond dat ik dit schrijf en dan heb ik altijd wel meer last...
In mijn hals breid zich het gebied uit. Nu voel ik het ook in het midden, ter hoogte van dat 'kuiltje'. Ik weet zeker dat het fout is. Voelt hetzelfde als rechts waar de tumor zit, wat ook groter lijkt te worden. Ik voel het zo duidelijk. De linkerkant voelde ik pas een paar weken geleden... Nu voel ik het ook met gewoon slikken... Als ik moe ben erger...

vrijdagavond

wat nou weer!!!!???
Krijg net een of andere allergische reactie, lijkt wel... ontzettend jeukende handen en voeten. Keel en mond, tong en neus jeuken vreselijk en voelen opgezet. Maar je ziet niks... Het voelt heel naar. En eng... Ik heb twee perziken op.... zou dat het zijn. Mijn hartstreek voelt ook zo raar en drukkend. Bah bah!!

Woensdag heel vroeg 5 juni

's Nachts een erge bloedneus gehad het bleef er maar uitstromen! Heel veel.... Ibuprofen en nog maar wat proberen te slapen. Raar, zo alleen in een hotelkamer, op de wc in een mooi en chic badkamer... Zit je daar....Was echt een beetje eng!

maandagochtend...

Zó NIET LEKKER!!!! Alweer!

Pijn bij ademen...

Voel me echt NIET GOED. De pijn bij dieper inademen en nu ook bij uitademen lijkt erger te worden. Ook pijntjes in rug en hoofd, niet lekker voelen... Gegoogeld......Pijn�ademen: Bij ernstige longaandoeningen zoals het vergaan van de longblaasjes en longkanker, verdwijnt de rek en elasticiteit uit de longen. Ademhalen doet pijn omdat de longen niet meer meegeven. Als het mogelijk is zal de arts het slechte deel van de long- of een hele aangetaste long verwijderen. Zijn beide longen aangetast dan is pijnbestrijding, vaak door middel van chemotherapie, de enige oplossing.

Gelukkig heb ik morgen een afspraak bij Dr. Geboers. Anders zou ik bellen. En dat doe ik niet makkelijk...

zaterdag

Druk op mijn chest, rechts vooral bij inademen. Niet prettig. Vandaag wel van alles gedaan maar voel me niet echt lekker. Soort druk in mijn hoofd en achter mijn ogen...

Dipperig....

Bluh!!!! Voel me niet goed vandaag. Lichamelijk maar ook geestelijk. Kan het niet uitleggen... Het is allemaal zo ingewikkeld.... zo veel... Ga vandaag gewoon een beetje rustig aan doen en werken aan mijn blog en foto's... Heb nog zo de behoefte om iets 'na te laten...' Ik had het er ook op dinsdag met Karen over gehad. Zij vond het helemaal niet stom en dat ik, als ik er zo sterk over voel, het gewoon moet doen... Op mijn antwoord dat er al zoveel boeken geschreven zijn op dit vlak zei ze dat het ook voor hulpverleners fijn is om te lezen omdat ze op die manier beter inzicht en begrip kunnen krijgen voor hetgeen 'wij' voelen en meemaken...

Gisteravond was ik ook alweer zo prikkelbaar en geïrriteerd. Vooral tegen Lars. En sinds de vakantie (lijkt wel) geeft hij gewoon zijn weerwoord en zegt er wat van... Dat ik niet zo geïrriteerd moet doen en ook de vraag of ik al een tijd niet meer aan Mindfullness doe. Ik gaf toe dat ik dat inderdaad weer moet gaan oppakken. Hij zei iets van als je zo doet begrijp ik papa wel een beetje... en iets van kanten kiezen. Ik zei "je hoeft geen kant te kiezen..." en snepte erachteraan dat ie dat toch al aan het doen was... Stilte.... Ik;" dus ik ben  al afgeschreven???" Ja zei hij, voor vandaag wel! en hij ging naar boven.......

Wat een ......

Wachten bij Madena.... hoezo afspraak maken????? een uur moeten wachten....

muts is gearriveerd... niet blij mee...

Chemo 3

Nonde ju! Weer een fucking stagaire om de porthacat aan te prikken.  Bieke geeft haar instructies... zelfs hoe ze een watje moet pakken om te ontsmetten. Heel het proces duurt een hele tijd. Uiteindelijk jank ik van de spanning. "Och sorry" zegt Bieke..."Kwist nie da ge zonne bang had..."

Eindelijk naar Madena gebeld.... Afspraak gemaakt voor donderdag...

Vrijdag

'S morgens al druk op mijn borst. Benauwd achtig. Stressachtig... beetje eng. Als ik dat nu al voel.... ruggengraat ook een zeurende pijn... maar zin in de dag!

Heel de dag niet goed gevoeld... en tussendoor erg verdrietig.
Marco kwam ook verdrietig en boos thuis. Had een niet fijn gesprek gehad op het werk over zorgverlof.... Dat hij dan 70% ontvangt... Was hij niet mee eens...